วันใหม่แล้วเหรอ

นั่งอยู่คนเดียวตรงนี้อย่างเศร้าสร้อยเหงาหงอย

ชีวิตแต่ละคนดำเนินไปอย่างปกติ ชีวิตเราไม่เคยปกติ

มองชีวิตที่ผ่านมาแล้วผ่านไปด้วยสายตาว่างเปล่า

เย็นชา แตกต่าง ไม่ยินดียินร้าย

แต่เหตุไฉนใจคนอื่นถึงอดทนต่อสิ่งนั้น ไฉนใจเราจึงไม่เท่า

พยายามจะไม่คิด พยายาม....ไม่เคยสำเร็จ

โหยหาความสุข แต่ไม่คิดจะไขว่คว้า ไม่อยากจะไขว่คว้า

องุ่นเปรี้ยวล่ะมัง?

อยากกลับไปสถานที่แห่งนั้น ความหลังช่างเป็นสุข

มองฝนที่โปรยปรายลงมารอบตัว

หยาดฝนที่สัมผัสจะช่วยพร่างพรมใจให้ฟื้นคืนได้ไหม

ที่แห่งความทรงจำจะเยียวยาที่ที่ท่วมท้นอยู่นี้ได้ไหมนะ

คำถาม จะได้รับคำตอบหรือไม่

คำตอบ จะเป็นสุขหรือไม่

แค่เวลาเท่านั้น คงรู้

Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง

ไม่เอา.. ไม่เหงา.. ไม่เศร้านะ.. คนดี.. สู้ๆนะ.. จำไว้ว่า.. ไม่ว่าก้อยจะทำอะไร.. คำตอบที่รออยู่จะเป็นอย่างไร.. แต่ผมจะเอาใจช่วยก้อยอยู่เสมอ..

khem C.    Fri 1 Sep 2006 14:39 [1]