|
|
ล้า...เหลือเกิน เธอจะรู้ไหมนะ รอยยิ้มของชั้น ที่มีให้เธอ ดูปกติใช่ไหม รู้มั้ยว่าในใจมีแต่น้ำตา คำพูดของชั้น ที่มีกำลังใจให้เธอ ดูเหมือนเดิมใช่ไหม ซ้ำเดิม แต่มาจากใจที่ห่วงเธอตลอดมา คำว่าไม่เป็นไรของชั้น เพื่อเธอ เธอคงไม่รู้ว่ามันฝืนใจแค่ไหน แต่ละคำที่ชั้นเอ่ย แทบอยากจะร้องไห้ น้ำตา...แทบจะเอ่อ เวลา...ชั้นให้เธอคนเดียว ไม่อยากร้องไห้ให้เธอเห็น กลัวว่าเธอจะคิดมาก... กลัวว่าเธอจะเป็นห่วง.....หรือเธออาจจะแค่รำคาญ กำลังใจหายไปเรื่อยๆ ดวงตาเริ่มเฉยเมย
ชั้นอาจจะดูเหมือนคนเลือดเย็นอย่างที่เธอว่า แต่เธอรู้มั้ยว่าต้องห้ามตัวเองแค่ไหน ที่จะไม่ยุ่งกับเธอ ไม่วุ่นวายกับชีวิตของเธอ อยากให้เธอสบายใจ ไม่อยากเป็นภาระของใคร ที่ไม่เต็มใจ โดยเฉพาะเธอ
อยากให้รู้ว่า เวลาที่จะให้เธอ มีเสมอ รอยยิ้มของชั้น พร้อมให้เธอทุกเวลา หากต้องการชั้น แค่เธอขอ....ยินดี
แต่ขอซักนิด แค่กำลังใจซักหน่อย ส่งสายตา สัมผัส คำพูด หรือแม้แต่ความห่วงใย ผ่านฟากฟ้ามาให้ชั้น ให้สิ่งที่กัดกร่อนชั้นอยู่ตรงนี้ หยุดลงซักนิดได้ไหม .....ไม่ขอร้อง แต่อยากให้เธอรู้
Posted on Fri 1 Sep 2006 0:50
|